Događaji Srbija

Balet Rima na sceni Beogradskog dramskog pozorišta

7. april, 20h
Beogradsko dramsko pozorište

Do skoro je Balet Rima predstavljao kompaniju tradicionalnog repertoara, da bi dolaskom novog umetničkog direktora, poznatog italijanskog kuratora savremene igre i direktora festivala u Basanu, Roberta Kaserota, otpočela nova epoha za ovu trupu. Hrabar zaokret kojim se širom otvaraju vrata mladim koreografima, bio je povod da Beogradski festival igre predstavi Balet Rima u novom ruhu, i po prvi put na međunarodnoj sceni. Celovečernji program pod nazivom „Paradoks“, zapravo je svetska premijera tri koreografska komada. Triptih je nastao u sinergiji koreografa Paola Mandjole i Itamara Serusija, kao interesantna studija o podeli na muške i ženske igre, i biće prvu put izveden u Italiji narednog vikenda, u Padovi.

Balet Rima
Rim, Italija

Paradoks

Psiho
(muški solo)

muzika: Richard van Kruysdijk
koreografija: Itamar Serussi
kostim: Concetta Assennato
fotografije: Matteo Carratoni

trajanje: 10’
premijera: 2016, Belgrade Dance Festival
igrač: Siro Guglielmi

Komad za jednog igrača, istražuje aspekte ljudskog duha kroz poseban dinamični i telesni kod koreografa, i kroz posve mušku dimenziju. Rad nudi putovanje emocija u ranjivost i snagu mladog čoveka koji korača putem odrastanja, u potrazi za zrelošću i znanjem.

Žena
(ženski kvartet)

muzika: various authors
koreografija: Paolo Mangiola
kostim: Concetta Assennato
fotografije: Matteo Carratoni

trajanje: 20’
premijera: 2016, Belgrade Dance Festival
igrači: Roberta De Simone, Roberta Racis, Sophie Tonello, Valentina Pierini, Monika Lepisto

Nastavljajući svoja istraživanja na temu „predstavljanja“ u savremenom svetu, ovim komadom, Manđiola otkriva kodove i rituale akademskog baleta, dajući publici temu za razmišljanje o stereotipu feminizma, zasnovanog na muškoj tački gledišta. Dizajn kompozicije, gde se koreografski vodič slaže se autonomijom i svešću individualnih izvođača, od njih stvara aktivni i komplementarni deo numere. Ovo rezultuje nezavisnim dijalogom između tela i sećanja, stvarajući putanju u okvirima neistraženog emocionalnog pejzaža.

Paolo Manđiola je pedagog umetničke igre, izvođač i koreograf. Njegovi radovi izvode se u Americi, Velikoj Britaniji, Italiji, Nemačkoj i Norveškoj, a emitovani su širom sveta, putem kulturne platforme Nowness. Stvarao je koreografije za londonski Kraljevski Balet, Plesni teatar Nirnberga, Aterballetto i Balet Rima. Kao koreograf, radio je sa čuvenim umetnicima i koreografima, kao što su Martin Krid, Vejn MekGregor, Vilijam Forsajt i Debora Hej. Godine 2014., postao je koreograf saradnik kompanije Balet Rima, a 2015. godine je završio master rad u oblasti koreografije na Univerzitetu Kenta, dok je paralelno radio na svom najskorijem celevečernjem komadu, premijerno izvedenom u Londonu, u teatru The Place. Manđiola predaje koreografiju u Engleskoj nacionalnoj školi baleta u Londonu, a takođe je i gostujući pedagog na Univerzitetu Malte. Zainteresovan za koncept savremenog, on svojim radom istražuje granice između igre i običnog pokreta, inspirisan različitim umetničkim izvorima, kao što su film, pozorište, vizuelne umetnosti, ulična kultura, novi trendovi, web i pokreti u nastajanju. Njegov rad nastavlja da istražuje način na koji se savremena igra, kao vežba pokreta i kao umetnička forma, razvija i menja kroz tekući dijalog sa stvarnim životom.

Daire
(muški sekstet)

muzika: Richard van Kruysdijk
koreografija: Itamar Serussi
kostim: Concetta Assennato

trajanje: 25’
premijera: 2016, Belgrade Dance Festival
igrači: Siro Guglielmi, Fabio Novembrini, Saverio Cavaliere, Luca Pannacci, Amadeo Giunta, Raffaele Scicchitano

Parodična ratnička igra razbija prostorni koncept i dekonstruiše kontakte, ostavljajući za sobom tela da otvore prekinute kanale komunikacije.

Itamar Serusi je započeo plesno obrazovanje kada je imao 15 godina, na Akademiji za igru u Jerusalimu, a svoju karijeru u Kompaniji Batševa, 1998. godine. Od 2006. godine je razvijao sopstveni stil, eksperimentišući sa fizičkim mogućnostima, koristeći humor i improvizaciju, i nastojeći da prevaziđe ograničenja tradicionalne igre. Njegovi radovi su razigrani, lagani i elegantni. Svi komadi koje potpisuje rezultat su sinergije između njega, njegovog okruženja i njegovih igrača. Od 2010-2012. godine bio je stalni koreograf za Danshuis Station Zuid (Holandija). U tom svojstvu, kreirao je nekoliko kratkih produkcija, kao i celovečernji rad „Mono“, koji je nominovan za nagradu Labud, u kategoriji „najbolje plesne produkcije u sezoni 2011/12“ na Holandskim danima igre u Mastrihtu. Godine 2014., otpočinje saradnju sa Skapino baletom, i to koreografijom „Test“ koja je predstavljena na festivalu Twools. Kasnije, kao stalni koreograf ove trupe, kreirao je komad pod nazivom „Vuk“, koji je premijerno prikazan u Roterdamu. Njegova dela su predstavljena u Londonu, Ljubljani, Parizu, Pragu, Brnu, i u nekoliko finskih gradova. Serusi je takođe sarađivao sa kompanijama u Gracu, Kopenhagenu, Antverpenu i Hagu, a 2015. godine je kreirao komad za Balet Lorene i Balet Rima.

Balet Rima je osnovan 1960. godine, kao rezultat umetničkog partnerstva Franke Bartolomei, primabalerine najznačajnijih operskih kuća, i baletske zvezde Valtera Zapolinija, bivšeg direktora Baletske škole Teatra Opere u Rimu i umetničkog direktora trupe do 2015. godine. Trupa je pokrenuta sa ciljem promovisanja italijanske igre, i oduvek je zauzimala prestižnu poziciju u svojoj zemlji. Osnivači su izgradili ansambl visokog tehničkog i interpretativnog nivoa, predstavljajući repertoar izuzetnih umetničkih vrednosti, uz pomoć brojnih gostujućih koreografa među kojima su Aurel Miloš, Robert Nort, Mauro Bigonceti i Fabricio Monteverde. Godine 2012., sva produkcijska iskustva trupe i program obuke u okviru ponovo otvorene škole ove kompanije, sjedinjena su u snažnu celinu. Januara 2015. godine, umetnička direkcija trupe poverena je Robertu Kasarotu, kreatoru i kuratoru važnih međunarodnih plesnih projekata, dok tri koreografa saradnika dele odgovornosti umetničkog vođstva: Fabricio Monteverde, Alesandro Skjaroni i Paolo Mangiola. Predložene su razčičite metode produkcije i obuke za buduće godine: otvorenost prema savremenom koreografskom jeziku, istraživanje i inovacija, održavnje i jačanje istorijskog repertoara, dijalog sa publikom i međunarodnom scenom, stvaranje novih mogućnosti za razvoj kulture.

About the author

Avatar

Snežana Subotić

Zaljubljenik u PR, organizaciju događaja, TED/TEDx konferencije, psihologiju, kulturu, novinarstvo... Realni optimista sa stavom.

Add Comment

Click here to post a comment

Ovo veb mesto koristi Akismet kako bi smanjilo nepoželjne. Saznajte kako se vaši komentari obrađuju.